ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ

                        ΘΑΛΑΣΣΑ

 

Είπες: Θα πάγω σ’ άλλη Γη. Θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα

μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλύτερη για μένα

– Κάθε προσπάθεια πηγαίνει πάντα στα χαμένα

κι είν’ η καρδιά μου, σα σκυλί, δεμένη.

Και ξέρω ο δόλιος τι με περιμένει

μα και ψιλή δεν έχω, όλα τα χάλασα.

 

Καινούργιους τόπους δε θα βρεις δε θα’ βρεις άλλες θάλασσες

δεν είσαι λόρδος φουκαρά να τρέχεις δω και κει

στους ίδιους δρόμους θα γυρνάς σ’ όλη τη ζήση σου.

Και μες τες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς.

Δεν έχει πλοίο για σε. Δε μετοικεί

έτσι εύκολα ένας άψιλος· κι ως χάλασες

και τη δεκάρα τη στερνή, να χορηγήσει σου

κανείς σιτήριο τζάμπα μην ολπίζεις

στην πόλη αυτή θα ζεις και θα πεινάς

στην κώχη τούτη τη μικρή θα τουρτουρίζεις.

 

Άχτος Αρούρης

 

Δημοσιεύτηκε στο φ. 109 – 2. 2.1934. Άλλη μια παράφραση γνωστού ποιήματος, αυτή τη φορά του Καβάφη («Η πόλις»).

Να προσεχτούν κάποιοι μαλλιαρισμοί (σιτήριο, ολπίζεις) που θα ’λεγε κανείς ότι δεν πολυταιριάζουν.

 

 

 

 

Επιστροφή στα ποιήματα από τον Τρίβολο