Αίλινον, αίλινον ειπέ, το δ΄ ευ νικάτω

του Oscar Wilde

από τα Τραγούδια

 

απόδοση : Ναπολέων Λαπαθιώτης

 

O well for him who lives at ease

With garnered gold in wide domain,

Nor heeds the splashing of the rain,

The crashing down of forest trees.

Χαρά σε εκείνον, που ζει μέσα στην άνεση,

με το μαζωμένο του χρυσάφι, μέσ’ σ’ ένα τρανό μέγαρο

και μήτε νοιάζεται για τη βροχή που πιτσιλάει

και για τον κρότον οπού κάνουν πέφτοντας τα δέντρα των δασών.

O well for him who ne’er hath known

The travail of the hungry years,

A father grey with grief and tears,

A mother weeping all alone.

Χαρά σε κείνον, που δε γνώρισε ποτές

τα πονεμένα χρόνια των στερήσεων,

έναν πατέρα που τα δάκρυα κι ο καημός τον έκαναν ν΄ ασπρίσει,

μια μάνα που να κλαίει στη μοναξιά.

But well for him whose foot hath trod

The weary road of toil and strife,

Yet from the sorrows of his life

Builds ladders to be nearer God.

Όμως χαρά σε εκείνον, που το πόδι του πάτησε

στης δουλειάς το σκληρό δρόμο και της πάλης,

και που μ΄ όλες τις πίκρες της ζωής του,

ωστόσο κάνει σκαλοπάτια και φτάνει πιο κοντά στο Θεό.

 

 

 

 

 

  Επιστροφή