ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Και αν πάψει να χρησιμοποιείται το πετρέλαιο σαν καύσιμο;


http://emprosnet.gr/isite/2008/11/18/49613_b_TN_SAPANTAKOS.JPG

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ*
18/11/2008

Με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μού έστειλαν πριν λίγες μέρες ένα εξαιρετικού ενδιαφέροντος βίντεο, που αφορά τη λυσσώδη αντίδραση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων στην ενδεχόμενη διάδοση του ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Σε όσους εντρυφούν στο Διαδίκτυο συνιστώ εκθύμως να ανοίξουν το σχετικό ιστότοπο (Electric_Vehicles.GR.pps) και θα βρουν πράματα και θάματα.
Για θυμηθούμε όσα μάθαμε στο σχολείο, οι κινητήρες, δηλαδή τα μηχανικά συστήματα που μετατρέπουν την προσφερόμενη ενέργεια σε κινητική, είναι το απαραίτητο συστατικό οποιουδήποτε τροχοφόρου, πλωτού ή ιπτάμενου οχήματος. Αν εξαιρέσουμε τα πανιά, που όσο κι αν φαίνεται ξεκάρφωτο ήταν στην πραγματικότητα κινητήρες, αφού κινούσαν τα πλοία αξιοποιώντας την αιολική ενέργεια, δηλαδή τον άνεμο, οι πρώτοι κινητήρες ήταν ατμοκίνητοι και ο ατμός παραγόταν με καύση στερεών ή υγρών καυσίμων. Κατόπιν επικράτησαν οι κινητήρες εσωτερικής καύσεως, που έκαιγαν πετρέλαιο ή παράγωγά του και τέλος οι ηλεκτροκινητήρες, που τους κινούσε το ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο όμως παραγόταν μακριά από το όχημα και έφτανε ως τον κινητήρα του με ειδικό καλώδιο ή σιδηροτροχιά. Είναι η περίπτωση του τραμ, του τρόλεϋ και του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου.
Εδώ και πολλά χρόνια όμως, επιστήμονες και τεχνικοί προσπαθούν να δημιουργήσουν ηλεκτρικό αυτοκίνητο και ηλεκτρικό αεροπλάνο, με δική τους αυτόνομη παραγωγή ενέργειας, δηλαδή να υποκαταστήσουν τις μηχανές εσωτερικής καύσεως, που καταναλώνουν πετρέλαιο ή βενζίνη, με ηλεκτροκινητήρες που παίρνουν ενέργεια από πηγές που βρίσκονται επάνω στο όχημα: μπαταρίες, συστοιχίες φωτοβολταϊκών κυττάρων, στοιχεία αερίων κ.ά..
Στην κατηγορία των ηλεκτροκίνητων οχημάτων με μπαταρίες ανήκουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα που είδα στο βίντεο που προαναφέρω και τα οποία όταν εμφανίστηκαν στις ΗΠΑ και στη Γερμανία διαδόθηκαν πολύ, αφού και αθόρυβα είναι, και καυσαέρια ή άλλους ρύπους δεν παράγουν, και στην ταχύτητα καθόλου δεν υστερούν από τα συμβατικά. Επιπλέον μπορείς να φορτίζεις τις μπαταρίες τους μόνος σου στο σπίτι σου, όταν το αμάξι δεν κινείται.
Λοιπόν αυτά τα πολλά υποσχόμενα αυτοκίνητα είχαν οικτρό τέλος. Οι εταιρείες που τα κατασκεύασαν, τα απέσυραν από την κυκλοφορία και τα κατέστρεψαν χωρίς να δώσουν καμμιά εξήγηση. Προφανώς εξαγοράστηκαν από το πανίσχυρο καρτέλ των πετρελαιοπαραγωγών, που στο ηλεκτρικό αυτοκίνητο είδαν ένα θανάσιμο κίνδυνο για τα συμφέροντά τους, αφού το 85% του πετρελαίου και της βενζίνης καταναλώνεται από τα πάσης φύσεως οχήματα.
Αυτή η ενέργεια μου θυμίζει μιαν ανάλογη, σε πολύ μικρότερη φυσικά κλίμακα, που έγινε πριν από 300 χρόνια. Όταν ο πατέρας της ατμομηχανής, Ντενί Παπέν (ο Παπίνος των σχολικών μας βιβλίων), έφτιαξε το πρώτο ατμοκίνητο σκάφος και διέσχισε μ’ αυτό το Ρήνο, οι ιδιοκτήτες των ιστιοφόρων το κατέστρεψαν. Όμως αυτό δε σταμάτησε την τεχνολογική εξέλιξη.
Έτσι και τώρα, οι αντιδράσεις των πετρελαιάδων δε θα εμποδίσουν την επικράτηση των ηλεκτρικών μεταφορικών μέσων. Όσο ισχυροί κι αν είναι, δεν μπορούν να σταματήσουν την τεχνολογική εξέλιξη. Γιατί υπάρχουν ή θα βρεθούν άλλοι, που έχουν συμφέρον από αυτήν. Και όπως όλοι καταλαβαίνουμε, οι ανατροπές στον οικονομικό, γεωπολιτικό και οικολογικό τομέα, που θα προκαλέσει η κατάργηση του πετρελαίου, θα είναι κολοσσιαίες.
Όχι πως θα πάψει να χρησιμοποιείται το πετρέλαιο. Είναι η βάση της βιομηχανίας των πετροχημικών, από την οποία παράγονται ένα σωρό χρήσιμα προϊόντα. Το πετρέλαιο είναι πολύτιμη πρώτη ύλη, που η φύση έκανε εκατομμύρια χρόνια για να τη δημιουργήσει. Είναι λοιπόν πραγματικό έγκλημα να την ξοδέψουμε μέσα σε έναν αιώνα, απλώς καίγοντάς την.
Όταν σπούδαζα στο Πολυτεχνείο, είχαμε καθηγητή της Φυσικής τον Παύλο Σαντορίνη, ιδιότυπο και πολυμήχανο τύπο «τρελού επιστήμονα», που μεταξύ άλλων είχε εφεύρει (το 1938 παρακαλώ) ένα είδος ραντάρ, που το είχε παραχωρήσει στον Ελληνικό Στρατό και στον καιρό μου είχε τοποθετήσει στο δώμα του κτηρίου Γκίνη ανεμογεννήτρια δικής του επινόησης, που τροφοδοτούσε με ηλεκτρικό ρεύμα όλα τα ρολόγια του κτηριακού συγκροτήματος του ΕΜΠ. Όπως ξανάγραψα στο φύλλο 2388 της 17/7/07 του «Εμπρός», ο καθηγητής αυτός μας είχε πει, εν έτει 1949:
«Θα έρθει μία ημέρα, που όποιος καίει πετρέλαιο ή παράγωγά του θα φυλακίζεται.»
Και να δείτε πως η προφητεία του θα επαληθευθεί.

*O Δημήτρης Σαραντάκος γεννήθηκε στη Mυτιλήνη, σπούδασε χημικός μηχανικός και μετά τη συνταξιοδότησή του εκδίδει το σατιρικό περιοδικό «το Φιστίκι» και κάνει τον συγγραφέα. Το τελευταίο (ένατο στη σειρά) βιβλίο του, «Γιατί η θεία μου μπορεί και να πήγε στον Παράδεισο» τυπώθηκε το 2006 στη Mυτιλήνη και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «το Φιστίκι».

 
Σελίδες Δημ. Σαραντάκου