ἐπιστροφὴ στὰ περιεχόμενα τῶν δημοτικῶν τραγουδιῶν ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς Σημαίνει ὁ Θιός, σημαίνει ἡ γῆς, σημαίνουν τὰ ἐπουράνια, σημαίνει κι ἡ Ἁγια-Σοφιά, τὸ μέγα μοναστήρι, μὲ τετρακόσια σήμαντρα κι ἑξηνταδυὸ καμπάνες, κάθε καμπάνα καὶ παπάς, κάθε παπὰς καὶ διάκος. Ψάλλει ζερβὰ ὁ βασιλιάς, δεξιὰ ὁ πατριάρχης, κι ἀπ’ τὴν πολλὴ τὴν ψαλμουδιὰ ἐσειόντανε οι κολόνες. Νὰ μποῦνε στὸ χειρουβικὸ καὶ νἄβγει ὁ βασιλέας, φωνὴ τοὺς ἦρθε ἐξ οὐρανοῦ κι ἀπ’ ἀρχαγγέλου στόμα: "Πάψετε τὸ χερουβικὸ κι ἂς χαμηλώσουν τ' ἅγια, παπάδες, πάρτε τὰ γἱερά καὶ σεῖς κεριὰ σβηστεῖτε, γιατ’ εἶναι θέλημα Θεοῦ ἡ Πόλη νὰ τουρκέψει. Μόν’ στεῖλτε λόγο στὴ Φραγκιά, νἄρτουνε τρία καράβια τὸ ’να νὰ πάρει τὸ σταυρὸ καὶ τ' ἄλλο τὸ βαγγέλιο, τὸ τρίτο τὸ καλύτερο τὴν ἅγια τράπεζά μας, μὴ μᾶς τὴν πάρουν τὰ σκυλιὰ καὶ μᾶς τὴ μαγαρίσουν". Ἡ Δέσποινα ταράχτηκε κι ἐδάκρυσαν οἱ εἰκόνες. "Σώπασε κυρα-Δέσποινα, καὶ μὴν πολυδακρύζεις. Πάλι μὲ χρόνια καὶ καιρούς, πάλι δικά μας θἆναι.