επιστροφή στα περιεχόμενα των δημοτικών τραγουδιών

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Της Αγια-Σοφιάς

Σημαίνει ο Θιος, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει κι η Αγια-Σοφιά, το μέγα μοναστήρι,
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.
Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο πατριάρχης,
κι απ' την πολλή την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες.
Να μπούνε στο χειρουβικό και να 'βγει ο βασιλέας,
φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα:
«Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ' άγια,
παπάδες, πάρτε τα γιερά και σεις κεριά σβηστείτε,
γιατ' είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.
Μόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρτουνε τρία καράβια
το 'να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το βαγγέλιο,
το τρίτο το καλύτερο την άγια τράπεζά μας,
μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν».
Η Δέσποινα ταράχτηκε κι εδάκρυσαν οι εικόνες.
«Σώπασε κυρά-Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις.
Πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι.