Σκόρπια ποιήματα

Αλέξανδρος Κατακουζηνός

Το αρνάκι

Αρνάκι άσπρο και παχύ,
της μάννας του καμάρι,
εβγήκεν εις την εξοχή,
και στο χλωρό χορτάρι.

Απ' τη χαρά του την πολλή
απρόσεκτα πηδούσε,
της μάννας του τη συμβουλή
καθόλου δεν ψηφούσε.

«Καθώς παιδί μου, προχωρείς,
και σαν ελάφι τρέχεις,
να κακοπάθεις ημπορείς,
και πρέπει να προσέχεις».

Χαντάκι βρέθηκε βαθύ,
ορμά σαν παλληκάρι,
να το πηδήσει προσπαθεί
και σπάει το ποδάρι.