Κωστής Παλαμάς

Όσο περνάν τα χρόνια μου
(προσφορά της Μαρίας Κουτσάκη)

Όσο περνάν τα χρόνια μου
κι όσο περνώ με κείνα
τόσο γλυκά τριγύρω μου
μοσκοβολάν τα κρίνα
των πρωτινών απρίληδων...
Τα παιδικίσια χρόνια
μου κελαηδούν αηδόνια
σε νύχτες και σ' ερμιές.

Καλώς τα τα χριστόψωμα
καλώς τον Άι Βασίλη!
Παιδάκια με τα κάλαντα
στα λυγερόηχα χείλη
σα μυστικό ξημέρωμα
του λιβανιού οι αχνάδες.
Άναψαν οι λαμπάδες
κι αστράψαν οι εκκλησιές.

Καλώς τα τα σπιτιάτικα
μεθυστικά γιορτάσια!
Στα μάτια του μισόκοπου
μαγιάτικα κεράσια
ροδίζουν και σταλάζουνε
δροσιά και γλύκα· ω! πόσο!
Πεινώ και πάω ν' απλώσω
τα χέρια προς αυτά.