επιστροφή στα περιεχόμενα του Blake Γουίλιαμ Μπλέηκ Τα τραγούδια της αθωότητας Όπου δείχνονται οι Δυο Αντιμαχόμενες Πλευρές της Ανθρώπινης Ψυχής Μετάφραση-προσφορά: Γιώργος Μπλάνας Στο Γιάννη και την Άννα που βρέθηκαν να ταξιδευουν μαζί. Εισαγωγή Μου αρέσει η φλογέρα. Τριγυρίζω όλη-μέρα στα βουνά, εδώ κι εκεί, κυνηγάω τη σιωπή με τραγούδια χαρωπά. Και μια μέρα, τι να δω; Στο γαλάζιον ουρανό, ένα τόσο δα παιδάκι, πάνω σ' ένα συννεφάκι, να μου λέει γελαστό: "Παίξε κι ένα τραγουδάκι που μου αρέσει, για τ' αρνάκι. Παίξε, κάνε μου τη χάρη!" Έπαιξα με τόση χάρη που έβαλε τα κλάματα. "Παίξε πάλι!" Παίζω πάλι. Κλαίει με κάτι δάκρυα να! "Άσε τώρα τη φλογέρα. Σκόρπισε πέρα ως πέρα τη γλυκιά σου τη φωνή". Είχα και καλή φωνή... κλαίει, κλαίει από χαρά! "Μπράβο! Πρέπει να τα γράψεις, το βιβλίο σου να φτιάξεις". Χάθηκε σαν τον καπνό, πριν προλάβω να το 'δω κι έμεινα σαν...καλαμιά! Έκοψα ένα καλάμι, πήρα κι από το ποτάμι για μελάνι το νερό κι έγραψα όλα αυτά εδώ τα τραγουδια για παιδιά. Τι κοιτάτε; Προχωράτε για να βρείτε τη χαρά!