|
επιστροφή
στα περιεχόμενα του Δροσίνη
Γεώργιος Δροσίνης
Η μυγδαλιά
Εκoύνησε την ανθισμένη
μυγδαλιά
με τα χεράκια της
κι εγέμισε από άνθη η πλάτη,
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.
Αχ! χιονισμένη σαν την είδα
την τρελλή γλυκά τη φίλησα,
της τίναξα τα άνθη απ' την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:
-Τρελλή να φέρεις στα μαλλιά
σου
τη χιονιά τι τόσο βιάζεσαι;
Μόνη της θε να ρθη η βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;
Του κάκου τότε θα θυμάσαι
τα παλιά τα παιχνιδάκια σου,
κοντή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά
και τα γυαλάκια σου.
|