ἐπιστροφὴ στὰ περιεχόμενα τοῦ Μ. Στασινόπουλου Μιχάλης Στασινόπουλος Νάνι Νάνι τὸ παιδάκι, νάνι, στὰ ματάκια ὁ ὕπνος φτάνει κι ἡ κατάλευκη σελήνη στὴ λευκή του πέφτει κλίνη, νάνι τὸ παιδάκι, νάνι, στὰ ματάκια ὁ ὕπνος φτάνει. Γέρνουν κάτω ἀπ' τὴ σελήνη ν’ ἀποκοιμηθοῦν οἱ κρίνοι καὶ κουράστηκαν τ' ἀηδόνια νὰ θρηνοῦνε μὲς τὰ κλώνια. Νάνι τὰ πουλιὰ κι οἱ κρίνοι κάτω ἀπ' τὴ λευκὴ σελήνη. Νάνι τὸ παιδάκι, νάνι, στὰ ματάκια ὁ ὕπνος φτάνει, στὸ χιονάτο σου σεντόνι φῶς λευκὸ ἡ σελήνη ἁπλώνει. Νάνι τὰ πουλιὰ κι οἱ κρίνοι, τὰ ματάκια ὁ ὕπνος κλείνει.