Γουίλιαμ Μπλέηκ

Τα τραγούδια της αθωότητας

Μετάφραση-προσφορά: Γιώργος Μπλάνας

Το τραγούδι της νταντάς

Όταν ακούω τα παιδιά να παίζουν στο λιβάδι
κι ακούω στο λόφο να γελούν, να τρέχουν να φωνάζουν,
μέσα στα στήθη μου η καρδιά νιώθει κάτι σαν χάδι
κι όλα γύρω μου ησυχάζουν.

Ελάτε πια παιδάκια μου, ο ήλιος πάει να δύσει.
Βάζει η δροσιά αποβραδίς μια ψύχρα! Πώς πουντιάζει!
Αφήστε τα παιχνίδια πια. Ελάτε, έχουμ' αργήσει.
Μέρα κι αύριο χαράζει.

Άσε μας λίγο, ντάντα μας, είναι ακόμα μέρα!
Κι αν πάμε στα κρεβάτια μας, ύπνος δε θα μας πιάνει!
Δες τα πουλάκια! Είναι μικρά, μα παίζουν στον αέρα!
Δες τ' αρνάκια! Λίγο φτάνει!

Καλά, καλά, πηγαίνετε, μέχρι να σουρουπώσει.
Ύστερα όμως, σπίτι μας, η νύχτα μη μας φτάσει.
Κι ένα μικράκι, τσίριξε απ' τη χαρά την τόση.
Τσίριξε μαζί κι η πλάση!