ἐπιστροφὴ στὰ περιεχόμενα τοῦ Λ. Πορφύρα Λάμπρος Πορφύρας Τὸ στερνὸ παραμύθι Πῆραν στρατὶ στρατὶ τὸ μονοπάτι βασιλοποῦλες καὶ καλοκυράδες, ἀπ' τὶς ξένες χῶρες βασιλιάδες καὶ καβαλλάρηδες ἀπάνω στ' ἄτι. Καὶ γύρω στῆς γιαγιᾶς μου τὸ κρεβάτι, ἀνάμεσα ἀπὸ δυὸ χλωμὲς λαμπάδες, περνούσανε καὶ σὰν τραγουδιστάδες τῆς τραγουδοῦσαν-ποιὸς τὸ ξέρει-κάτι. Κανεὶς γιὰ τῆς γιαγιᾶς μου τὴν ἀγάπη, δὲ σκότωσε τὸ Δράκο ἢ τὸν Ἀράπη καὶ νὰ τῆς φέρει ἀθάνατο νερό. Ἡ μάννα μου εἶχε γονατίσει κάτου μ' ἀπάνω -μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρὸ- ὁ Ἀρχάγγελος χτυποῦσε τὰ φτερά του.