Λάμπρος Πορφύρας

Το στερνό παραμύθι

Πήραν στρατί στρατί το μονοπάτι
βασιλοπούλες και καλοκυράδες,
απ' τις ξένες χώρες βασιλιάδες
και καβαλλάρηδες απάνω στ' άτι.

Και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεβάτι,
ανάμεσα από δυο χλωμές λαμπάδες,
περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες
της τραγουδούσαν-ποιος το ξέρει-κάτι.

Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη,
δε σκότωσε το Δράκο ή τον Αράπη
και να της φέρει αθάνατο νερό.

Η μάννα μου είχε γονατίσει κάτου
μ' απάνω -μια φορά κι έναν καιρό-
ο Αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του.