ἐπιστροφὴ στὰ περιεχόμενα τοῦ Ἰ. Πολέμη Ἰωάννης Πολέμης Ἡ σημαία Πάντα κι ὅπου σ’ ἀντικρίζω, μὲ λαχτάρα σταματῶ, ὑπερήφανα δακρύζω, ταπεινὰ σὲ χαιρετῶ. Δόξα ἀθάνατη στολίζει κάθε θεία σου πτυχὴ καὶ μαζί σου φτερουγίζει τῆς πατρίδος ἡ ψυχή. Ὅταν ξάφνου σὲ χαϊδεύει τ’ ἀγεράκι τ’ ἀλαφρό, μοιάζεις κῦμα, ποὺ σαλεύει μὲ χιονόλευκον ἀφρό. Κι ὁ σταυρὸς ποὺ λαμπυρίζει στὴν ψηλή σου κορυφή, εἶν' ὁ φάρος ποὺ φωτίζει μιὰν ἐλπίδα μας κρυφή. Σὲ θωρῶ κι ἀναθαρρεύω καὶ τὰ χέρια μου χτυπῶ, σὰν ἁγία σὲ λατρεύω, σὰ μητέρα σ’ ἀγαπῶ. Κι ἀπ' τὰ στήθη μου ἀνεβαίνει μιὰ χαρούμενη φωνή: "Νἆσαι πάντα δοξασμένη, ὦ Σημαία γαλανή!"