Ο ΕΡΑΣΤΗΣ 
Μιλούσε μιαν άλλη γλώσσα, την ιδιάζουσα διάλεκτο μιας
λησμονημένης τώρα πλέον, πόλεως, της οποίας και είτανε,
άλλωστε,ο μόνος νοσταλγός.
(* Από τη συλλογή “Εν ανθηρώι έλληνι λόγωι”,1957).