του Φώτου Γιοφύλλη (1887-1981)
|
Γλυκειά μικρούλα, δεν την καρτερούσες την ξελογιάστραν Άνοιξη, μα νάτη. Σε βρήκε βυθισμένη ως μελετούσες, σκυμμένη στα βιβλία, μ΄ έγνοιες γιομάτη. Σκάρωνες ζωγραφιές, τραγούδια, εζούσες κυνηγώντας τις ρίμες με γινάτι. Ξαφνικά σκορπιστήκαν γύρω οι Μούσες κι άστραψε φως το που ποθούσες κάτι. Τίποτ΄ απ΄ όλα αυτά δε λες σ΄ εμένα· κι όμως, μες στη ματιά σου τα τσακώνω και τα διαβάζω ξάστερα, ένα ένα. Στο τέλος σου ξεγύμνωσα τον πόνο και σού ΄πα : «Πώς να μείνουνε κρυμμένα σα γούρμασαν τα φρούτα απά στον κλώνο;» |
Ποιητική Ανθολογία Παπύρου
(Βίπερ 100), σ. 93-94.