Μάκης Τσίτας

Η φασαρία

Τα πρόσωπα

Γέρος: Γύρω στα 75

Γρια: Γύρω στα 70

Νεαρός: Γύρω στα 30

Καλοκαίρι. Στο καθιστικό του διαμερίσματος. Ο γέρος διαβάζει εφημερίδα. Η γρια πλέκει. Κάποια στιγμή η γρια σηκώνεται και κλείνει τον ανεμιστήρα.

ΓΕΡΟΣ: Γιατί τον έκλεισες;

ΓΡΙΑ: Με ενοχλεί.

ΓΕΡΟΣ: Θα σκάσουμε με τέτοια ζέστη.

ΓΡΙΑ: Δεν παθαίνεις τίποτα! Βουρ βουρ τόση ώρα, το σκατομηχάνημα μου πήρε το μυαλό...

ΓΕΡΟΣ: Ναι, ο ανεμιστήρας σου πήρε το μυαλό...

ΓΡΙΑ: Άρχισες πάλι;

ΓΕΡΟΣ: Εγώ άρχισα ή εσύ που πήγες κι έκλεισες τον ανεμιστήρα στα καλά καθούμενα;

ΓΡΙΑ: Δεν τον έκλεισα στα καλά καθούμενα, μ' ενοχλεί ο θόρυβος που κάνει.

ΓΕΡΟΣ: Σ' ενοχλεί ο θόρυβος που κάνει... Αν τον είχες ανοίξει εσύ, δε θα έλεγες τίποτα. Τώρα που τον άνοιξα εγώ σ' ενοχλεί.

ΓΡΙΑ: Δηλαδή νομίζεις ότι το έκανα επίτηδες;

ΓΕΡΟΣ: Δε νομίζω - είμαι σίγουρος!

ΓΡΙΑ: Βρε, άντε από δω!

ΓΕΡΟΣ: Α έτσι! Πας να βγεις κι από πάνω τώρα ε; Μπράβο!

ΓΡΙΑ: Ε, άει παράτα με επιτέλους! (Πετάει το πλέξιμο στην πολυθρόνα και φεύγει από τη σκηνή).

ΓΕΡΟΣ: Αυτό είναι που λένε "φωνάζει ο κλέφτης"...

...

Χτυπάει το τηλέφωνο.

ΓΕΡΟΣ: (Σηκώνει το ακουστικό) Ναι; Μαρία; Έλα παιδί μου! Τι κάνεις; Δε σ' ακούω καλά...

ΦΩΝΗ ΓΡΙΑΣ: Το παιδί είναι; Μην το κλείσεις, έρχομαι.

ΓΕΡΟΣ: Τώρα είναι καλύτερα... Ναι. Καλά είμαστε, κορίτσι μου, όπως τα ξέρεις... Εσείς; ... Α, εκδρομούλα! Όλοι μαζί; ... Α, πολύ ωραία! Το χέρι του Βαγγέλη πώς πάει; ... Μπράβο, μπράβο! Ε, αρκετά ταλαιπωρήθηκε ο καημένος... Η μητέρα σου; Έξω είναι!

ΦΩΝΗ ΓΡΙΑΣ: Τι λες, βρε; Έρχομαι σου λέω!

Ακούγεται καζανάκι τουαλέτας.

ΓΕΡΟΣ: Θα της το πω, ναι... Λοιπόν, κορίτσι μου, χάρηκα που σ' άκουσα, φιλιά σε όλους. Έτσι;

ΓΡΙΑ: Μην κλείνεις, βρε, έρχομαι!

ΓΕΡΟΣ: Εντάξει, κορίτσι μου, καλό βράδυ. Γεια σου.

ΓΡΙΑ: (Μπαίνει τρέχοντας μέσα. Ο Γέρος κατεβάζει το ακουστικό) Μη!!!

ΓΕΡΟΣ: Πάει τώρα!

ΓΡΙΑ: Γιατί, βρε αναθεματισμένε, το έκλεισες; Δε σου είπα να περιμένεις;

ΓΕΡΟΣ: Ναι, κάτσε εσύ δέκα ώρες στην τουαλέτα και το τηλέφωνο να μένει ανοιχτό. Απ' την Αμερική έπαιρνε το κορίτσι, δεν έπαιρνε απ' το Παγκράτι!

ΓΡΙΑ: Ήθελα να της μιλήσω, βρε!

Ο Γέρος κάθεται ξανά στην πολυθρόνα και ανοίγει την εφημερίδα.

ΓΕΡΟΣ: Την άλλη φορά που θα πάρει.

ΓΡΙΑ: Ηλίθιε άντρα!

ΓΕΡΟΣ: "Το πρόβλημα της τριχόπτωσης ταλαιπωρεί αδιακρίτως άντρες και γυναίκες"...

ΓΡΙΑ: Ανόητε, βλαξ, σιχαμένε!

ΓΕΡΟΣ: "... ενώ έχουν προταθεί πολλές θεραπευτικές επεμβάσεις, παραμένει δυσεπίλυτο..."

ΓΡΙΑ: (Έχει γίνει πια εκτός εαυτού) Αααα!!!

ΓΕΡΟΣ: (Απαθής) Πιο σιγά, οι αποκάτω θα φωνάξουν την αστυνομία πάλι.

ΓΡΙΑ: Αααα!!!

ΓΕΡΟΣ: Αλλά εσύ δε χρειάζεσαι αστυνομία, ψυχίατρο χρειάζεσαι, τρελόγρια.

ΓΡΙΑ: Δε σε αντέχω πια, βρε ηλίθιε. Δε σε αντέχω!

ΓΕΡΟΣ: Και τι κάθεσαι; Να η πόρτα! Βάλε σε μια βαλίτσα τα πράγματά σου και σήκω φύγε!

ΓΡΙΑ: Θα φύγω!

ΓΕΡΟΣ: Αμήν και πότε! Αν γίνει κάτι τέτοιο, θα πάω ν' ανάψω λαμπάδα στον Άγιο Διονύσιο.

ΓΡΙΑ: Θα σηκωθώ να φύγω...

ΓΕΡΟΣ: Και τι λαμπάδα: δυο φορές σαν το μπόι σου. Θα την κάνω ειδική παραγγελία.

ΓΡΙΑ: Μου 'χεις φάει τη ζωή...

ΓΕΡΟΣ: (Απαθής) Εγώ;

ΓΡΙΑ: Μου 'φαγες την ψυχή... με τσάκισες... μ' έκανες κουρέλι...

ΓΕΡΟΣ: (Το ίδιο) Όλ' αυτά εγώ;

ΓΡΙΑ: Με κατέστρεψες... με αποτελείωσες...

ΓΕΡΟΣ: Ε, δεν είμαστε καλά, μου φαίνεται! Σου 'κανα αυτό και σου 'κανα το άλλο και σου 'κανα και το παράλλο... Άει στο διάολο δηλαδή!

ΓΡΙΑ: Σκύλε!

ΓΕΡΟΣ: Αν χρησιμοποιήσω το ίδιο ουσιαστικό και για σένα, η κουβέντα θα πάει αλλού και δεν το θέλω...

ΓΡΙΑ: Ηλίθιε!

ΓΕΡΟΣ: Αυτό το ξαναείπες.

ΓΡΙΑ: (Βράζει) ...

ΓΕΡΟΣ: Τι έγινε, σταμάτησε η έμπνευσή σου;

ΓΡΙΑ: (Αρχίζει να χτυπιέται) ... Μαλάκα! μαλάκα! μαλάκα!

ΓΕΡΟΣ: Το ντο το έχεις λίγο κατεβασμένο.

ΓΡΙΑ: (Πιο έντονα) ... Μαλάκα! μαλάκα! μαλάκα!

ΓΕΡΟΣ: Το ίδιο και το φα.

ΓΡΙΑ: Μαλάκα! μαλάκα! μαλάκα!

ΓΕΡΟΣ: Ωραία. Πάμε στο επόμενο.

ΓΡΙΑ: (Ξεσπάει σε λυγμούς) Αααα.

ΓΕΡΟΣ: ...

...

ΓΡΙΑ: (Συνεχίζει να κλαίει) Αααα.

ΓΕΡΟΣ: (Σηκώνεται, φοράει το σακάκι του και το καπέλο του) Φεύγω! Δε σ' αντέχω άλλο. Φεύγω!.

Ο Γέρος ανοίγει την πόρτα.

ΓΡΙΑ: Πού πας;

ΓΕΡΟΣ: Δεν ξέρω.

ΓΡΙΑ: Μήπως θα πας πάλι σ' εκείνο το βρομερό ξενοδοχείο με τους Αλβανούς και τις πόρνες;

ΓΕΡΟΣ: Όπου θέλω θα πάω.

ΓΡΙΑ: Εκεί να πας, εκεί. Στο γνώριμο μέρος. Εκεί βρίσκεται εσένα η θέση σου, μαζί μ' όλα τ' αποβράσματα.

ΓΕΡΟΣ: Θα σκάσεις;

ΓΡΙΑ: ... εκεί, μαζί με τους σωματέμπορους...

ΓΕΡΟΣ: Θα το βουλώσεις;

ΓΡΙΑ: ... τους απατεώνες πάσης φύσεως...

ΓΕΡΟΣ: (Έχει γίνει έξω φρενών. Αρπάζει ξαφνικά απ' το τραπεζάκι ένα βάζο και το σπάει). Γρρρ.

ΓΡΙΑ: Αχ, αχ, το βάζο μου, το βάζο μου! Το τελευταίο δώρο του συχωρεμένου του πατέρα μου! Επίτηδες το έκανες γουρούνι! γουρούνι! γουρούνι!

ΓΕΡΟΣ: (Την πιάνει απ' το λαιμό με λύσσα και προσπαθεί να την πνίξει) Γρρρ.

ΓΡΙΑ: Βοή... θεια... Με πνί... γει! Βοή... θεια!

ΓΕΡΟΣ: Θα σε αποτελειώσω, μέγαιρα, θα σε αποτελειώσω!

ΓΡΙΑ: Σε πα... ρα... κα... λώ...

ΓΕΡΟΣ: Τέρμα τ' αστεία, θα σε αποτελειώσω!

Ξαφνικά από την ανοιχτή πόρτα ορμάει ένας νεαρός 30 χρονών.

ΝΕΑΡΟΣ: Μα τι κάνετε εκεί; (Ορμάει να σώσει τη γρια).

ΓΕΡΟΣ: (Έξω φρενών) Ποιος είσ' εσύ; Τι θέλεις εδώ εσύ;

ΓΡΙΑ: (Με γουρλωμένα ακόμη μάτια, αναπνέει με δυσκολία) Πώς μπή... κες στο σπίτι μας!

ΝΕΑΡΟΣ: (Άναυδος) Εγώ...

ΓΕΡΟΣ: Κλέφτης είσαι, ε;

ΝΕΑΡΟΣ: Μα τι λέτε, εγώ...

ΓΡΙΑ: (Που ακόμη προσπαθεί να συνέλθει) Δεν τον βλέπεις, καλέ; Έχει χάσει και το χρώμα και τα λόγια του... Κλέφτης είναι που τον πιάσαμε στα πράσα... Φώναξε την αστυνομία!

ΝΕΑΡΟΣ: Μα...

ΓΕΡΟΣ: Δεν έχεις άδικο! (Κατευθύνεται προς το τηλέφωνο).

ΝΕΑΡΟΣ: Α..., α... αυτό είναι ανήκουστο! Τι κλέφτης και πράσιν' άλογα! Ο καινούριος ένοικος είμαι. Άκουσα...

ΓΕΡΟΣ: Του διαμερίσματος στον τρίτο;

ΝΕΑΡΟΣ: Στον δεύτερο. Σήμερα το πρωί κάναμε τη μετακόμιση.

ΓΡΙΑ: (Δύσπιστα) Και μας άκουσες απ' το δεύτερο;

ΝΕΑΡΟΣ: Και στο υπόγειο να 'μουνα θα σας άκουγα. Φωνάζατε πάρα πολύ...

ΓΕΡΟΣ: (Στη Γρια) Είδες με τις βλακείες σου;

ΓΡΙΑ: Τις δικές μου τις βλακείες!

ΝΕΑΡΟΣ: ... κι έτρεξα να βοηθήσω.

ΓΕΡΟΣ: Να βοηθήσεις;

ΓΡΙΑ: Και ποιος σου ζήτησε βοήθεια, νεαρέ μου;

ΝΕΑΡΟΣ: (Άναυδος) Μα εσείς λέγατε..., φωνάζατε...

ΓΡΙΑ: Τι φώναζα;

ΝΕΑΡΟΣ: "Βοήθεια!".

ΓΡΙΑ: Πώς είναι τ' όνομά σου;

ΝΕΑΡΟΣ: Κωνσταντινίδης.

ΓΡΙΑ: Μάλιστα! Φώναξα, λοιπόν, "βοήθεια, κύριε Κωνσταντινίδη";

ΝΕΑΡΟΣ: Όχι βέβαια!

ΓΕΡΟΣ: Τότε τι μας ήρθες στα καλά καθούμενα αλλόφρων και φωνασκών;

ΝΕΑΡΟΣ: Μα...

ΓΡΙΑ: Από πού κι ως πού;

ΓΕΡΟΣ: Με ποιο δικαίωμα;

ΝΕΑΡΟΣ: ...

ΓΡΙΑ: Έτσι μπαίνεις εσύ στα ξένα σπίτια;

ΓΕΡΟΣ: Μ' ένα τηλέφωνο θα 'ρθουν να σε μπαγλαρώσουν.

ΝΕΑΡΟΣ: Μα εγώ...

ΓΡΙΑ: Και πώς μπήκες; (Πανικόβλητη) Έσπασες την πόρτα! (Τρέχει να δει).

ΝΕΑΡΟΣ: Ήταν ανοιχτή!

ΓΡΙΑ: (Στον άντρα της) Εντάξει είναι... Εσύ την άνοιξες;

ΓΕΡΟΣ: Δε θυμάμαι... Ίσως...

ΝΕΑΡΟΣ: (Στο Γέρο) Εσείς πρέπει να την ανοίξατε γιατί είχατε πει "φεύγω! δε σ' αντέχω άλλο. Φεύγω!".

ΓΕΡΟΣ: Μας παρακολουθούσε κιόλας!

ΓΡΙΑ: Λέξη δεν του ξέφυγε!

ΝΕΑΡΟΣ: Δεν το πιστεύω!

ΓΕΡΟΣ: (Στο Νεαρό) Δεν ντρέπεσαι; Δεν ντρέπεσαι καθόλου;

ΓΡΙΑ: Δεν κάνεις τίποτε καλύτερο απ' το να κατασκοπεύεις τον κόσμο;

ΝΕΑΡΟΣ: Είστε... είστε... για δέσιμο! (Φεύγει τρέχοντας).

ΓΕΡΟΣ: Βρε, άιντε μου στο διάολο.

ΓΡΙΑ: Που θα μας πεις ότι είμαστε για δέσιμο... Ηλίθιε!

ΓΕΡΟΣ: (Τακτοποιεί τα ρούχα του, ετοιμάζεται να βγει) Καρυδόπιτα;

ΓΡΙΑ: Με μπόλικο σιρόπι να του πεις. Όχι σαν τη χθεσινή που ήταν θεόστεγνη... Αλλιώς, πάρε ένα κανταΐφι.

ΓΕΡΟΣ: Κι εγώ κανταΐφι θα πάρω.

ΓΡΙΑ: Καφέ;

ΓΕΡΟΣ: Φτιάξε. Και να 'χει και μπόλικο καϊμάκι.

ΓΡΙΑ: Ξέρω, πασά μου, ξέρω!

Σκοτάδι