του Τεύκρου Ανθία (1904-1968)

Φέρε μας κάπελα, κρασί

κ’ έλα με μας να πιεις και συ.

Ήρθαμε τώρ’ απ΄ τη δουλειά,

μ΄ άδειο μυαλό κι άδεια κοιλιά,

μες το πιοτό να ξεχαστούμε.

(Ζωή που κάνουμε και μεις, μαρτύρια που τραβούμε!)

Φέρε μας ένα κατοστάρι

-ν- απ΄ το στερνό σου γιοματάρι.

Κι αφού το πιούμε, στο λεφτό,

το δοκιμάζουμε κι αυτό

που μας το λες για φίνο πράμα.

(Ως πόσο πια να λυώνουμε στον πόνο και στο κλάμα;)

Φέρε μαρίδες για μεζέ

κ΄ έλα να πιεις και συ, χαζέ!

Τι; Μας λυπάσαι τα λεφτά;

Δεν έχουμε κι άλλ’ απ΄ αυτά,

που φτάνουν όσο για να πιούμε.

(Μα όπως κι αν είναι, δώσε μας πιοτό… να ξεχαστούμε).-

Συλλογή Τα σφυρίγματα του αλήτη, Αθήνα 1929, σ. 31.