ΒΛΑΧΙΚΟ
Του Νίκου Τενέζου
Αχ, σ’ ένα ψήλωμα να ζούσα,
βοσκός με την καπότα μου,
μακριά απ’ την πόλη τη βρωμούσα,
στα μέρη του Ασπροπόταμου.
Εκεί, αποκάτου από’να γράβο,
γυρτός τ’ απομεσήμερο
θα ’χα το σκύλο μου το σκλάβο
και το κοπάδι το ήμερο.
Λυπητερά με τη φλογέρα
θα το’παιρνα και κάποτες,
να φτάνει ο αντίλαλος ως πέρα
ν’ ακούν οι ξετσουράπωτες.
Με το τσακάλι, με το λύκο
θα’ χαμαν όλο ντράβαλα.
«Ποδάρι, αυτοί, δε θα σου αφήκω».
Κι εγώ: «Τα σκάγια τα’ βαλα»!
Από τη συλλογή Η δεύτερη ζωή (1938) και στη συνέχεια στον πρώτο τόμο των Απάντων του.
