Η Παναγία το μεσημέρι

(La Vierge à midi, 1914)

του Paul Claudel

 

απόδοση : Ναπολέων Λαπαθιώτης

 

Il est midi. Je vois l'église ouverte. Il faut entrer.
Mère de Jésus Christ, je ne viens pas prier.
Je n'ai rien à offrir et rien à demander
Je viens seulement, Mère, pour vous regarder.

Είναι μεσημέρι. Βλέπω το ναό ανοιχτό. Πρέπει να μπω.

Μάνα του Ιησού Χριστού, δεν έρχομαι να δεηθώ.

Δεν έχω τίποτα για να σου δώσω, μήτε τίποτα που σου ζητώ.

Έρχομαι, Μάνα, μοναχά για να σε ιδώ.

Vous regarder, pleurer de bonheur, savoir cela
que je suis votre fils et que vous êtes là.

Να σε ιδώ, να κλάψω από χαρά, να νιώσω μοναχά την ευφροσύνη αυτή,

Πως είμ΄ ένα παιδί σου εγώ, κι εσύ είσ΄ εκεί.

Rien que pour un moment pendant que tout s'arrête.
Midi !
Etre avec vous, Marie en ce lieu où vous êtes.

Για μια στιγμούλα μοναχά την ώρα αυτήν, όπου τα πάντα έχουν σταθεί,

Μεσημέρι!

Μαζί σου να βρεθώ, Μαρία, στο ίδιο μέρος που βρίσκεσαι και συ.

Ne rien dire, regarder votre visage,
Laisser le coeur chanter dans son propre langage,

Ne rien dire, mais seulement chanter, parce qu'on a le coeur trop plein,
Comme le merle qui suit son idée en ces espèces de couplets soudains.

Να μην πω τίποτα, μονάχα να κοιτάξω τη θεία σου τη μορφή,

Ν΄ αφήσω την καρδιά μου για λιγάκι ν΄ αρχινήσει στη γλώσσα της να τραγουδεί,

Να μην πω τίποτα, να τραγουδήσω μόνο, πούχω γιομάτη την καρδιά,

Σαν το κοτσύφι που την ιδέα του ακλουθεί μέσ’ τα τραγούδια του λες τα ξαφνικά.

Parce que vous êtes belle, parce que vous êtes immaculée,
La femme dans la Grâce enfin restituée,

Επειδή είσ΄ ωραία και άμωμη, δίχως ψεγάδι πουθενά,

Η γυναίκα μέσ΄ τη χάρη ξαναναστημένη, άλλη μια φορά,

La créature dans son honneur premier et dans son épanouissement final,
Telle qu'elle est sortie de Dieu au matin de sa splendeur originale.
Intacte ineffablement parce que vous êtes la Mère de Jésus-Christ,
Qui est la vérité entre vos bras, et la seule espérance et le seul fruit.

Το πλάσμα στην πρώτη του τιμή και στην άνθησή του την τελική,

Έτσι όπως βγήκες απ΄ το Θεό, στης αρχικής του δόξας το πρωί.

Άφραστα ανέγγιχτη γιατί από σένα γεννήθηκεν ο Ιησούς Χριστός,

Πούναι η αλήθεια μέσ΄ την αγκαλιά σου κι η μόνη σου ελπίδα κι ο μόνος σου καρπός.

Parce que vous êtes la femme, l'Eden de l'ancienne tendresse oubliée,
Dont le regard trouve le cœur tout à coup et fait jaillir les larmes accumulées.

Επειδή είσ΄ η γυναίκα, το Εδέμ της ξεχασμένης της παλιάς στοργής,

Οπού η ματιά της βρίσκει την καρδιά μας ξαφνικά και κάνει ευθύς να τρέξουν τα μαζωμένα δάκρυα της ψυχής,

Parce que vous m'avez sauvé, parce que vous avez sauvé la France,
Parce qu'elle aussi, comme moi, pour vous fut cette chose à laquelle on pense.
Parce qu'à l'heure où tout craquait, c'est alors que vous êtes intervenue,
Parce que vous avez sauvé la France une fois de plus,

Επειδή με γλύτωσες εμένα, γλύτωσες και τη Γαλλία,

Επειδή κι αυτή, καθώς κι εγώ, ήταν για σέναν ένα πράμα που το συλλογιέσαι και σου κινεί την ευσπλαχνία,

Επειδή την ώρα που όλα γκρεμιζόσαν γύρω μπήκες στη μέση εσύ,

Κι έφερε, άλλη μια βολά, τα πράματα, έτσι, ώστε η Γαλλία να σωθεί.

Parce qu'il est midi, parce que nous sommes en ce jour d'aujourd'hui,
Parce que vous êtes là pour toujours,
Simplement parce que vous êtes Marie,
Simplement parce que vous existez,
Mère de Jésus-Christ, soyez remerciée!

Επειδή είναι μεσημέρι, επειδή σήμερα, τη μέρα τούτην, εμείς, είμαστε ζωντανοί,

Επειδή είσ΄ εκεί για πάντα,

κι απλώς γιατ΄ είσ΄ εσύ η Μαρία,

κι απλώς επειδή υπάρχεις, μέσ΄ τον κόσμο αυτό,

Μάνα του Ιησού Χριστού, σ΄ ευχαριστώ!

 

 

 

 

 

 Επιστροφή