Α18
Μπροστά η ζωή, κι όποια ζωή· το πίσω
πάντα είν’ αστένεια κι είναι χαλασμός·
ήρωα, φοβάμαι να σ’ ακολουθήσω,
ο λόγος σου είν’ αξήγητος χρησμός –
– Ο λόγος μου η ξεγύμνωτη είν’ αλήθεια
κι η αλήθεια είναι σεισμός και πειρασμός,
σαλπίστε τον το λόγο μου στα πλήθια.
Πίσω και πίσω, πάλε απ’ την αρχή!
Ροδοζαχαρωμένα παραμύθια,
αθώα για σας δεν είναι πια η ψυχή.
Χτύπα, απαρνήσου, λαβωνε, βλαστήμα.
σβήσε, ξανά ν’ αναστηθείς, φυλή! –
– Το Εικοσιένα; – Αστοχασιά και κρίμα! –
Το πρόσθεσα εγώ, ακολουθώντας την έκδοση του Ξ.Α.Κοκόλη. Αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου, αφού κι εδώ συνεχίζεται ο διάλογος του ποιητή με τον Κολοκοτρώνη.
