A5

 

Πολεμάς να στυλώσεις, κυβερνήτη,

με τα καράβια και με τα φουσάτα
της Πολιτείας το σαλεμένο σπίτι.

 

Του κάκου ιδρώνεις, έμπα σ’ άλλη στράτα,

το νου μας πρώτα στύλωσε και χτίσε,

και πρώτ’ απ’ όλα αλφαβητάρι κράτα.

Δάσκαλος γίνε, αλήθεια αν ήρωας είσαι.

Σε μια Βαβέλ δεμένους μάς κρατάνε
κακά στοιχειά· το μάγεμα τους λύσε.

 

και στα χείλια οι καρδιές μας πάλε ας πάνε.
Σύμμετρα υψώσου, πύργε της ζωής!

Τρανοί κι αν είναι οι τάφοι, τάφοι θα ’ναι.

Στον ήλιο τόπο θέλουμε κι εμείς.

 

Ακολούθησα την έκδοση του Ξ.Α.Κοκόλη αλλά κράτησα το θαυμαστικό της πρώτης δημοσίευσης στον 11ο στίχο, όπως και το «απ’ όλα» στον 6ο στίχο (αντί «από όλα» που μάλλον αβλεψία το βρίσκω).

Ο 12ος στίχος μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει γίνει παροιμιακός.

 

Όπως σημειώνει ο Κοκόλης, πολλοί μελετητές, παρασυρμένοι από τη χρονολογία της πρώτης έκδοσης των ποιημάτων σε βιβλίο (1912) θεώρησαν ότι ο «κυβερνήτης» είναι ο Ελ. Βενιζέλος, που όμως το 1907 δεν είχε εμφανιστεί στην ελλαδική πολιτική σκηνή. Στην πραγματικότητα ο ποιητής απευθύνεται στον τότε πρωθυπουργό Γ. Θεοτόκη, ο οποίος πράγματι είχε επιχειρήσει αναδιοργάνωση των ενόπλων δυνάμεων.