Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Έξι ποιήματα :

Εκκοκιστήρια Α΄ (Βέροια, Ελασσόνα, Δράμα - πόλεις που αγάπησα, κλειστές)

Εκκοκιστήρια Β΄ (Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό σταθμό)

Πένθιμο τραγούδι της Επανομής (Θυμήσου το στίχο της "αν το παιδί μου γεννηθεί νεκρό / θά 'ναι δικό σου")

Σταθμός Λιτοχώρου (Παράξενα φέγγει στη μνήμη μου η αρχή. Είναι το
φέγγρισμα)

Πρίγκηπα, η μέρα αργοσβήνει (Πρίγκιπα, η μέρα αρβοσβήνει στις χιονισμένες πλαγιές)

Στη βροχερή αποικία (Το φιλί σου δοσμένο την άνοιξη με καίει ακόμα)

ανθολογημένα από τον Θανάση Μαρκόπουλο από αφιέρωμα του περιοδικού Παρέμβαση Κοζάνης, που δεν φαίνεται να υπάρχει πια στο Διαδίκτυο κι έτσι το αντέγραψα εδώ.

Επίλογος (Το παράθυρο ανοίχτηκε και πάλι)
Όρκος (Συ που με κάλυψες με την πυκνή ανωνυμία σου)
Οίκτος (Εγκλωβισμένος μες στη φυλακή της άνοιξης)
Πώς την κατάντησαν την πόλη μας (Πώς την κατάντησαν την πόλη μας οι βάνδαλοι)
Σχεδόν ερωτικό (Γιατί λοιπόν καθυστερεί ετούτη η άνοιξη)
Μονόλογος υποψήφιου διδάκτορα (Θα ταξιδέψω όλη νύχτα με κλειστό αμάξι)
Γήπεδο στο Κιέρι (Όσοι στεγάστηκαν στη μεθυσμένη μου ψυχή καθώς γυρεύαν)
από τις σελίδες Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης του Χρήστου Δημάκη.

Υστεροφημία (Είπες, κάποτε αυτά τα ποιήματα θ’ αγαπηθούν πολύ)
από τις σελίδες του Σταύρου Αμπελά.

6 ποιήματα από τη συλλογή "Ο δύσκολος θάνατος" :

Modus Vivendi (Ν' αφήνεσαι ράθυμα στο ρεύμα της θάλασσας, να λιμνάζεις)

Γεσθημανή (Φέρτε μου κι άλλο φως, ανάψτε κι άλλους ήλιους)

Δεν είναι ποίημα (Πριν απο μέρες, φτάνοντας στο σπίτι)

Κοιτάζοντας ένα ερωτευμένο συντριβάνι (Μια νύχτα θα ταξιδέψω για πάντα)

Τώρα επιστρέφω (Τώρα επιστρέφω στο δικό σου σώμα)

Για μια ελευθερία (Είμαι χειρότερος απ' τους αλήτες, τις αρτίστες)
από τις σελίδες της "Παρακμής".

<!--[if gte vml 1]> Ποιήματα από τη συλλογή "Ωδές στον πρίγκιπα" (1981) και άλλα :

Δελφίνια (Τα φώτα της Kαστέλλας τρέμουν μέσα στα δάκρυά σου, Πρίγκηπα)

Το πλάσμα (Ποια εξαίσια μουσική ξεχύνεται μες απ’ το σώμα σου)

Τίποτα δε μου ανήκει (Καθώς πια τίποτα δε μου ανήκει μέσα στ’ ανάκτορα)

Προσευχή (Πρίγκηπα, χρειάζομαι χρήματα, κι άλλα χρήματα)

Αναισθητική αγωγή (Εκεί, ασάλευτοι μέσα στο φως της προκυμαίας)

Το ποίημα (Η σπατάλη μιας άσκοπης μέρας στα υψώματα)

Καρπάθια (Τι γίνεται όταν με τα χρόνια σε νεκρώνουν όλοι)

Πόσο σ΄ αγάπησα υγρή μουσική (Πόσο σ’ αγάπησα, υγρή μουσική σ’ αίθουσες χορού ατημέλητες)

Είσαι η κίνηση (...το στάσιμο νερό της ρίζας μου μόλις συσπάται)

Ταξιδεύοντας (Tαξιδεύοντας στη δροσερή νύχτα, εκεί που με καλούν)

Στα μάτια του ζώου (Στα μάτια του ζώου βλέπω καλύτερα την έκταση)
προσφορά του Ερρ. Σοφρά.

42 ποιήματα :

Ερημικό (Απόψε χιόνισε πολύ / στην πολιτεία)

Πρατήριο βενζίνης (Είμαι η έρημη ασφαλτωμένη δημοσιά που αφήνεται)

Μνήμη (Μέσα στο σκονισμένα χαρτιά που ο ήλιος ξεγυμνώνει)

Καρπάθια Όρη (Τι γίνεται όταν με τα χρόνια σε νεκρώνουν όλοι)

Πένθιμο τραγούδι της Επανομής (Θυμήσου το στίχο της "αν το παιδί μου γεννηθεί νεκρό / θά 'ναι δικό σου")

Τα μάτια σου (Όταν κοιτάζω τα μάτια σου, μορφή απροσπέλαστη)

Σταθμός Λιτοχώρου (Παράξενα φέγγει στη μνήμη μου η αρχή. Είναι το φέγγρισμα)

Ερείπια της Παλμύρας (Όσο περνά ο καιρός και κάνω ένα προχώρημα)

Κοιτάζοντας ένα ερωτευμένο συντριβάνι (Μια νύχτα θα ταξιδέψω για πάντα)

Η ποίηση δε μας αλλάζει (Η ποίηση δε μας αλλάζει τη ζωή)

Κι αν είσαι άνθρωπος (Κι αν είσαι άνθρωπος κι αν είσαι εργοστάσιο)

Φθινοπωρινό ξενοδοχείο (Σ’ αυτό το φθινοπωρινό ξενοδοχείο, έγραφες)

Αθήνα (Πολιτεία γυμνή, πρωινό με τις άδειες καρέκλες)

Ω, διορισμένε Πρίγκιπα, πόσο σε νιώθω (...δεν υποφέρω το ραγισμένο χαμόγελο σε κατάπληκτα πλήθη)

Στους κήπους της έπαυλης (Η θέση σου είναι στην Αθήνα, Πρίγκιπα)

Το πλάσμα (Ποια εξαίσια μουσική ξεχύνεται μέσ' απ' το σώμα σου)

Ο χωρισμός (Και τώρα έρχεται η ατέλειωτη νύχτα)

Περαία (Ένα γυμνό σώμα μακραίνει ακόμα στην άμμο, Άρχοντα)

Τίποτα δεν μου ανήκει (Καθώς πια τίποτα δεν μου ανήκει μέσα στ' ανάκτορα)

Αεροδρόμιο Μίκρας (Ομίχλη κατεβαίνει με τ' απόγευμα κι ο δρόμος)

Σ΄ ακούω να έρχεσαι (...Φέρνεις τη μνήμη των άδειων ημερών)

Ιούδας (Ήταν μια δύσκολη υποχώρηση κι αυτή, ν' αφεθεί, κι ο αέρας του βραδιού)

Ό,τι για πάντα με μουδιάζει (Ό,τι για πάντα με μουδιάζει κι οδηγεί)

Ο θάνατος του Μύρωνα (Το ξέρω, δεν αξίζει τόση επιμονή)

Μονάχος μου νυχτώνω (Βλέπω τη θάλασσα ν' ανοίγεται για σένα)

Κατεδάφιση (Καθώς συνθλίβονταν σιγά σιγά το τσιμεντένιο πλέγμα)

Γήπεδο στο Κιέρι (Όσοι στεγάστηκαν στη μεθυσμένη μου ψυχή καθώς γυρεύαν)

Νοσοκομείο εκστρατείας (Άδειασε το στρατόπεδο η καντίνα)

Εκκοκιστήρια Α΄ (Βέροια, Ελασσόνα, Δράμα - πόλεις που αγάπησα, κλειστές)

Εκκοκιστήρια Β΄ (Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό σταθμό)

Πρίγκηπα, η μέρα αργοσβήνει (Πρίγκιπα, η μέρα αργοσβήνει στις χιονισμένες πλαγιές)

Καμιά αφίσα ή τοίχος (Καμιά αφίσα ή τοίχος δε θα μαρτυρεί)

Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο (...η καρδιά μου είναι κόκκινο τούβλο και υλικό για οικοδομές)

Προσδοκία (Ήρθα / Σε είδα)

Νυχτερινό (Ακόμα μια νύχτα σπαταλημένη)

Μαλαματένια βροχή (Ο δρόμος δε μιλά / δεν ταξιδεύει)

Modus vivendi (Ν' αφήνεσαι ράθυμα στο ρεύμα της θάλασσας, να λιμνάζεις)

Κι αν υποθέσουμε (Κι αν υποθέσουμε πως όλα έρχονταν καλά)

Αισθηματικό τραγούδι (Αν φύγεις εκεί που η θάλασσα σμίγει με μουσικές και με φώτα)

Οι κερασιές ανθίζουν (Οι κερασιές ανθίζουν πάλι. Πρόσκαιρες)

Υστεροφημία (Είπες, κάποτε αυτά τα ποιήματα θ' αγαπηθούν πολύ)

Τελευταίος σταθμός (Αυτό το βράδυ στάθηκε το πιο γλυφό. Το ήπια)

Από την Ανθολογία Ποιητών της Θεσσαλονίκης της Βίκυς Παπαπροδρόμου για το translatum.gr

Επιστροφή στα κείμενα συγγραφέων από A

Αρχική σελίδα KEIMENA