Στον Ψυχάρη
(για το θάνατο του παιδιού του στον πόλεμο,
γκαρδιακό συλλύπημα)

Κατάρα να έχει ο πόλεμος
που τους βλαστούς θερίζει,
κατάρα η δόξα η μάταιη
που σπέρνει συμφορές,
που αγαπημένα αντρόγυνα
σκληρά τ’ αποχωρίζει
και που γονέων απάνθρωπα
σουβλίζει τις καρδιές!

Σε σε, πατέρα δύστυχε,
τα λόγια τούτα λέω,
στο σκοτωμό του τέκνου σου
με θλίψη της ψυχής,
και τον αγιάτρεφτο χαμό
-φίλος- μαζί σου κλαίω
ποτήρι που σε κέρασεν
ο πόλεμος να πιεις!

[Ο γιος του Ψυχάρη, πολεμώντας με τον γαλλικό στρατό, είχε σκοτωθεί στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο]

(Το πήρα από αφιέρωμα του Χ. Αντωνάτου στον Άβλιχο, στο τεύχος αρ. 683 (1920) του περιοδικού «Νουμάς»)

Επιστροφή